నా నేల....
నా నేల.. గుండెలు తడి ఆరీ తల్లడిల్లుతున్నయి. మట్టి వాసన కోసం.. మమకారం కోసం.. పల్లే పంచిన అనుభూతుల కోసం... పల్లే ఇచ్చిన అప్యాయత కోసం.. పట్నం మోజులో పడి మరిచిన అనూరాగం కోసం.. పడి పడి పరుగులు పెడుతున్నయి. కాంక్రీట్ కీకారాణ్యంలో.. కరుణ లేని.. మనుషుల నడుమ.. ప్రేమ లేని అనాగరికుల కడన.. ఉండనంటూ హృదయం.. ఉరుకులు మొదలు పెట్టింది. రంగు రంగుల లైట్ల నడుమ.. రంగు నీళ్ల పొంగుల తోటి.. తళుకు బెళుకు తారల తోడ.. ప్లాస్టిక్ నవ్వుల మధ్య.. కల్లిబొల్లి మాటల చెరన.. నేనుండనంటూ ఒకటే గొడవ.. ఒకటే రభస.. పల్లేకు పోయి... మన గల్లీకి పోయి.. ఆత్మీయత నడుమ.. కడుపు నిండా నవ్వుకొని.. కంటి నిండా నిద్రపోయి.. బతికినన్ని రోజులు తృప్తిగా బతుకుదమని ఒకటే లొల్లి .. ఎం చెప్పను.. ? నాకు గుర్తుకొస్తున్నాయి.. నా మునివేళ్ల నుంచి జారి గిర్రున తిరగిన బొంగరం.. మా ఇంటి పెరటి చెట్టపైన కోతి కొమ్మచ్చి ఆడిన జ్ఙాపకం.. మా పక్కింటి శీనుగాడితో మామిడి పిక్కలాట ఆడిన సంబరం.. కుంటుడు బిచ్చలు.. దొంగ పోలీసు.. అబ్బడ దిబ్బడ.. బద్ది..బాల్ చిర్రగోనే.. చిక్కుడు పుల్లా.. ఎం చ...